เอ่อ ผมดองนานมากเลยสินะ ก็งี้แหละสายวิทย์มันทรมานเด็กเป็นชีวิตจิตใจอยู่แล้ว กร๊ากๆๆๆ

ก็น้า ช่วงดองก็เจอเรื่องดราม่า บลาๆ มาเยอะจนปวดหัว

อยู่แบบไร้ชีวิตไปวันๆกว่าจะปรับตัวได้ อ่าาาาา

คนที่รู้จักคงถามว่าหายไปไหน เป็นไ้งบ้าง โอววว เป็นห่วงผมด้วยเหรอครับ>[]

(ยังไม่มีใครพูดเลยสินะ)


เอาเถอะถึงบล็อคผมมันไม่ค่อยมีคนอ่านก็เถอะงั้นขอระบายล่ะกัน

ช่วงนี้ผมพึ่งปลงมาน่ะนะ แอบช็อคไปหลายวันเหมือนกัน

อุตส่าหนีไปเรียน หนีไปเล่น หนีไปเป็นเด็กดี.....

ส่วนตัวข้าำเจ้าก็มีปัญหาทางบ้านอยู่แล้วน่ะนะ ถึงงั้นก็เหอะไม่ต้องเป็นห่วงหรอกนะ

ลูกผู้ชายซะอย่าง=_,=

ก็....จะว่าไงดีล่ะ พยายามตัดใจล่ะมั้ง ตัดให้ได้ทุกอย่างที่ผมรู้จัก

เพราะผมไม่รู้จะเริ่มใหม่ยังไงดี ช่วงที่ผมปลงผมรู้สึกอะไรมันก็แย่ไปหมด

เล่นตี 2 หน้าต่อหน้าเพื่อน ที่จริงอยากโฮใจจะขาด แต่มันทำไม่ได้เว้ยครับ= =*

รำคาญตัวเองที่มีความรู้สึกแบบนี้

ถ้าเป็นแบบนี้ผมไม่เจอเธอเลยจะดีกว่า.......

ถึงตอนนี้ผมจะบอกตัวเองให้เลิกรักใครก็เถอะนะ มันคิดไปๆมาๆก็แอบปวดกระบาลเล่นเหมือนกัน

จะว่าไอ่เราเป็นพวกคลั่งรักงั้นก็ได้ ที่จริงไม่เคยมีหรอกน่ะไอ่ความรักนั่นน่ะ

ตอนนี้จะลืมมันไปหมดแล้ว ในช่วงเวลาที่จมลงเหว

แล้วมีคนดึงขึ้นมามันก็ดีใจอยู่หรอก แต่ถ้าเรารู้จักคนนั้นแล้วความรู้สึกน่ะ

มันจะเปลี่ยนให้ลงมาน่ะยาก แต่ถ้าเพิ่มขึ้นไอ่เราก็จะเป็นฝ่ายเจ็บเอง.........

น่าเศร้าเนาะ...........

อ่า บ่นเสร็จแล้ว.............

โล่งโคตรๆเลยOTL

ใครมาอ่านแล้วก็ลืมๆมันไปเถอะครับผมมีบล็อคเอาไว้บ่นแค่นั้นแหละ= =/

ไว้คราวหน้าถ้ามาร้านอีกคงจะเอารูปมาลงนะ ลำบากโคตรๆเลยวุ้ย

ต้องแสกนโรงเรียน มาอัพร้าน อ๊ากกกกกกกก โดนยึดคอมแล้วมันทรมานโว้ยครับ!!

 

edit @ 22 Nov 2009 19:47:03 by ~[Horu]~ Mad Hatter